KÜÇÜK MUTLULUKLAR



Küçük derelerdir büyük nehirleri oluşturan



Küçük mutluluklar, küçük, küçücük derelerdir

Büyük nehri ararken üzerinden atladığın

Arkana dönüp de bakmadığın



Küçük mutluluklar

Çıtır çıtır Kızılay simitidir, çayın yanında

Aniden radyoda karşına çıkan şarkı

Kar yağınca tatil olan okul



Başarılı bir rejimin birinci günü

Sokakta sevebildiğin kedi

Yürüyen güvercinin kafası

Tenekedeki fesleğen



Kurumuş çamaşırlar, bir kış ikindisi

Geri gelen elektrik

Babanın hikayeleri

Annenin yemeği

Tamir ettiğin alet



Yeşil t-shirtün, yatarken giydiğin

Bir dostun başarısı, neler çektiğini bildiğin



Elini sımsıkı tutan minik el

Dudağında ıslık yürüdüğün yol

Birden çıktığın yolculuk



Sana açılan kapılar

Sana kapıyı açanlar

Hoş gelenler

Hoş buldukların



Yalnız kalabilmek - dilediğinde

Kavuşabilmek - özlediğinde

.

.

.

(Gerisini ve milyonlarca satırı boş bırakıyorum;

kendi küçük mutluluklarını yazman,

bundan da küçücük bir mutluluk duyman dileğiyle...)

düş hekimi yalçın ergir

SENİ SEVİYORUM MİNİK KEDİM

HOCAN KURBAN OLSUN SANA

Dünyanın en zengin 200 kişisinin toplam serveti 1999'da 1 trilyon dolardı. En yoksul 43 ülkeye yayılmış 582 milyon insanın toplam geliri ise 146 milyar

ABD'nin yıllık savunma bütçesi 300 milyar dolar, istihbarat faaliyetleri bütçesi 30 milyar dolar. Türkiye'nin gayri safi milli hasılası 200 milyar dolar

Tüm ülkelerin günlük silah harcamalarının sadece yüzde 1'inden azıyla bile, dünyada okulsuz çocuk kalmayabilir

Gelişmiş ülkelerin nüfuslarının yüzde 20'si, dünyadaki toplam tüketimin yüzde 86'sını gerçekleştiriyor. Borç krizindeki ülkelerde her yıl 7 milyon çocuk ölüyor.

Dünyadaki insanların yarısı, yaklaşık 3 milyar kişi günde 2 doların altında harcama yapabiliyor. ABD'nin 2001 yılı savunma bütçesi 350 milyar dolardı.

"Kimileri bin türlü kötülük edip tek bir hesap vermeden yaşıyor, kimileri tek bir yanlışla mahkum oluyor."

William Shakespeare

ABD-İngiltere ve Avustralya'nın başını çektiği, 21. yüzyıla yakışmayan, hukuk tanımaz ve acımasız yayılmacılık harekatı tüm dünyanın gözleri önünde, tüm karşı çıkışlara rağmen sürüyor.  Gözü dönmüş ABD,İngiltere ve Avustralya yönetimleri önlerine ne çıkarsa; bebek, çocuk, kadın, erkek, yaşlı, hayvan, doğa, tarihi eser ayrımı yapmaksızın, şiddetin her türlüsünü kullanarak yok ediyor.  Basın-yayın organlarının sansürlü süzgecinden geçen az sayıdaki fotoğraf bile yaşanan vahşetin boyutları hakkında bir fikir edinmemize yetiyor.  Ellerini kaldırmış korku içinde titreyen çocukların, bebekleriyle birlikte katledilmiş annelerin görüntüleri yüreğimizi burkuyor.  Şimdi sıra Iraklılarda.  Haydut devlet ABD'nin başka ülkelere saldırmadan geçirdiği bir yıl bile yok.  Irak'ı işgal etti.  Sonra sıra hangi ülkelere gelecek?  İran, Libya, Kuzey Kore?...  Peki ya sonra?  

SAVAŞA VE YAYILMACILIĞA HAYIR!

İŞGAL GÜÇLERİ BÖLGEDEN ÇEKİLSİN!

YOL AÇTIKLARI ZARARIN BEDELİNİ ÖDEMEK ÜZERE,

BUSH-BLAIR VE İŞBİRLİKÇİLERİ YARGILANSIN!

YAZAN UGUR ALTUNAY

BAK SU BEBELERIN GÜZELLĞİNE

KASI DESTAN GÖZU DESTAN

ELLERI KAN İÇİNDE

KÖR OLASIN DEMIYORUM

KÖR OLMADA GÖR BENİ

“NE KA’ ÖLÜM, O KA’ PARA”

New York Borsası cuma günü askerler tarafından kahkahalar eşliğinde kapatıldı. "Katiller el ele, daha neşeli ölümlere!" tablosu sakız gibi uzadı. Bu, savaşın en alçakça fotoğrafıydı!

Bu savaşın en tiksindirici görüntüsü neydi?

Yüzü yanmış çocuklar mı?

Bush’un tartışmasız salak suratını acıklı açıklamaya hazırladığı sırada saçlarını taratırken yakalanması mı?

Bazı Türk televizyonu ekranlarından salyalar fışkırtarak "Barış eylemcileri vatan hainidir" diye bağıran çıldırmışlar mı? İzleyenleri "uzman manyağı" yapmak üzere hazırlanmış canlı yayınların dilinin gitgide "ABD daha iyi nasıl vurur?" psikopatlığına sarması mı?

Bağdat sığınaklarında yüzleri darmadağın olmuş çocuklar "Korkuyoruz" diye bağırırken

ABD Savunma Bakanı Rumsfeld’in "Irak halkını özgürleştiriyoruz" derken neşesini gizleyememesi mi?

Savaşın "Allah aşkına bu gecede bizde izleyelim" ev gezmesi muhabbetine dönüşüp, "Daha karpuz kesecektik" tadında "Daha bomba patlatacaktık" ısrarlarına ev sahipliği yapması mı?

"Bu savaş yüce amaçlara hizmet ediyor" açıklamalarının arasına sıkıştırılan "Sevgili Iraklılar, n’olur petrol kuyularını yakmayın" cümleleri mi?

"Gömme muhabirlerin" (embedded reporters) askerlerle gezerken askerleşmesi ve savaşa neredeyse aktif olarak katılmaları mı?

ABD ordularının komutanı Tommy Franks’in "Valla ne Saddam’ın ne de kimyasal silahların nerede olduğunu biliyoruz. Biz öyle gelişine göre bombalıyoruz" tadında saçmalamaları mı?

Hayır...

Bayram ettiler!

Bu savaşın en tiksindirici görüntüsü New York Borsası’nın cuma günkü kapanışıydı.

Kaçırmış olanlar olabilir. Şöyle oldu: New York Borsası son yirmi yılın en büyük tırmanışını yaptı. Silah sanayiinin hareketlenmesi ile birlikte borsa bayram etti. Peki çocuklar kadar şen New York Borsası ne yaptı? Kıymet bilir, vefalı borsacılar, ABD ordusundan asker kankalarını çağırıp bu mutlu borsa gününün kapanış çanını, bir teşekkür mahiyetinde, komutanlara çaldırdı.

Ölüm hisseleri yükseliyor

Bir komutan kapanış çanını kahkahalar atarak çalarken borsanın ileri gelen pislikleri de komutanı alkışlıyor ve kahkahalarını yükseltiyordu. O sırada Bağdat’ta sirenler çalıyor, çocuklar, ABD borsalarını yükselten bombalardan kendilerini asla koruyamayacak olan sığınaklara koşuyordu. Irak halkı gebere gebere "özgürleştiriliyor", savaştan kâr eden alçaklar sevinçlerini saklamaya bile gerek duymuyordu. "Katiller el ele, mutlu günlere!"

Sahip çıkıyoruz...
Görüyoruz...
Biliyoruz...

AMERİKAN EMPERYALİST DEVLETİNİ VE KANA DOYMAYAN İSRAİL DEVLETİNİ KINIYORUZ!!!

Haydi sen de katıl, sen de yayınla....

TEK YÜREKTEN YÜKSELSİN SESİMİZ!


Tepkiler için İsrail

Ankara büyükelçiliği web adresi
http://ankara.mfa.gov.il/